K R U S O

ฐานพระพุทธรูป   เป็นภาพนูนต่ำหล่อทองแดง เป็นเรื่องราวของพระมหาปรินิพพานสูตร จำนวน  50 เมตร

โดยมีผู้ศรัทธาร่วมบุญดังนี้คือ

   1.   คุณวิโรจน์ พิพัฒนไชยศิริ และโฮม วีดีโอ (1 เมตร)                  2.   คุณบุญพันธ์- คุณรจิต นุ่มวงศ์ (1 เมตร)

   3.   คณะสโมสรไลออนส์พระอานนท์ (1 เมตร)               4.   สโมสรไลออนส์สว่างแดนดินและประชาชนฯ (1 เมตร)

    5.   คุณปรีดาวรรณ และครอบครัวรุจิกนกกาญจนา (1 เมตร)   6.   คุณสุธรรม- คุณสมศักดิ์  ติยานนท์ (1 เมตร)   

   7.   คุณยรรยงค์- คุณสุนทรี  ธีระกนก (1 เมตร)       8.   คุณประภาส- น.อ.หญิง เจดีย์  ชลศรานนท์ (1 เมตร)

   9.   สโมสรไลออนส์ศรีประจักษ์ อุดรธานี  (1 เมตร)       10.   คุณชาญชัย  ลี้ถาวร  และครอบครัว (1 เมตร)             

  11.   คุณวินัย- คุณสมหมาย  ติยานนท์  (1 เมตร)      12.   คุณอุดมลักษณ์- คุณอุทุมพร-พ.ญ.อรอนงค์  ติยานนท์  

 13.   ตระกูลคุณะรังสี และตระกูลกำเนิดกาญจน์  (1 เมตร)     14.   คุณรังสรรค์- คุณทักษิณา รังษิณาภรณ์    

 15.   คุณละมุด - คุณประไพร  แซ่โฮง (1 เมตร)      16.  มูลนิธิเพื่อทนุบำรุงศาลหลักเมืองจังหวัดอุดรธานี         

 17.   นางวิภาดา จิตนันทกุล (1 เมตร)                          18.   คุณธีรชาติ - คุณมิตราภรณ์  วีรวรรณ (1 เมตร)             

 19.   คุณสมโภชน์  วัลยะเสวี  (1 เมตร)                   20.   คุณโอฬาร- คุณปิยวรรณ  วีรวรรณและครอบครัว (1 เมตร)

 21.   คุณพ่อกมล  เอี่ยมสกุลรัตน์ และครอบครัว (1 เมตร)        22.    ตระกูลชาญณรงค์  (1 เมตร)                             

 23.  คุณธนโชค- คุณศิริลักษณ์ วีรวรรณ และครอบครัว (1 เมตร)      24.  ดร.กมล  สกลธนารัตน์  (1 เมตร)            

  25.  คุณธนพิชญ์  ธัมมณัฏฐ์   (1 เมตร)          26.  คุณกาญจนา, คุณธารา- คุณจันทวดี  ชูจันทร์ (1 เมตร)         

  27.  ดร.สมจิตร  ศิริเสนา - พัชรวิชญ์  (1 เมตร)              28.  คุณแม่ยุรา  อมาตยกุล  และครอบครัว (1 เมตร)       

 29.  คุณถนอม-คุณสมหวัง สถิตธรรมนิตย์ และครอบครัว (1 เมตร)

  ปัจฉิมวาจา

   ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราขอให้ท่านทั้งหลายทราบไว้ว่า

สังขารทั้งหลายมีความเสื่อมสิ้นไปเป็นธรรมดา

ขอให้ท่านทั้งหลายจงยังประโยชน์ตน และประโยชน์ท่าน ให้ถึงพร้อม

ด้วยความไม่ประมาทเถิด 

 บัดนี้สมเด็จพระผู้มีพระภาคเจ้าก็ดับขันธปรินิพพานไปแล้ว โลกก็พากันเศร้าสลดถึงพระองค์  พุทธศาสนิกชนทั่วหน้าพากันมองเห็นชัดว่า สังขารเป็นของไม่เที่ยง เป็นทุกข์ และมีความมรณะเป็นอวสาน  เราพากันเสียดายว่ามิได้เกิดมาทันสมัยที่พระองค์อยู่  และในบางครั้งเราถึงกับปรารถนาที่จะเห็นพระองค์กลับมาใหม่   ความปรารถนานี้มีอยู่ในหัวใจคนเป็นอันมาก

  ตลอดถึงอาจารย์ผู้รจนาคัมภีร์ ซึ่งกรมสมเด็จพระปรมานุชิตชิโนรส ได้ทรงนำมาแต่งเป็นพระปฐมสมโพธิ เป็นข้อความดังนี้

“พระบรมสารีริกธาตุแห่งองค์สมเด็จพระโลกนาถอันประดิษฐานอยู่ในที่ต่างๆ นั้น เมื่อมิได้เครื่องสรรพปูชนียภัณฑ์แล้ว  พระธรรมธาตุทั้งปวงก็เสด็จไปสู่ที่อันประกอบด้วยเครื่องสักการบูชา  ถ้ามีบุคคลอยู่ในประเทศใดแล้ว ก็เสด็จไปสู่ประเทศนั้นด้วยกำลังอธิษฐานแห่งองค์สมเด็จพระผู้มีพระภาคเจ้า  ครั้นกาลล่วงไป ที่ทั้งหลายทั้งปวงปราศจากเครื่องสักการบูชาแล้ว พระบรมธาตุก็จะมารวมกันเข้า แล้วเสด็จไปสู่มหาเจดีย์ในลังกาทวีป   แล้วเสด็จไปสู่ราชาตนะเจดีย์ในนาคทวีป   แล้วเสด็จไปสู่โพธิบัลลังก์ กระทำอาการเป็นพระพุทธรูปปรากฏเหมือนอย่างองค์พระศรีสุคต ประดิษฐานเหนือบัลลังก์ใต้ควงไม้ศรีมหาโพธิ์ ทรงพระรัศมีสีสันพรรณโอภาส    เมื่อพระธาตุประชุมกันครั้งนั้นมนุษย์ทั้งหลายจะได้เห็นก็หามิได้    ฝูงเทพยดาทั้งหลายในหมื่นจักรวาลจะพากันมาประชุมพร้อมกัน   ในลำดับนั้นก็จะเกิดมีไฟเผาผลาญสังขารพระบรมธาตุให้ย่อยยับจนไม่มีเหลือ”

    ถ้อยคำนี้ไม่ใช่คำของพระพุทธเจ้า ต้องเป็นคำของนักปราชญ์ชาวลังกาเขียนไว้ด้วยความเชื่อหรือ “มโนคติ” คิดพยากรณ์การณ์ล่วงหน้าว่าจะเป็นดังนั้น

    ถ้าหากเป็นความอธิษฐานของพระพุทธเจ้าแล้ว เรื่องที่ว่า “พระบรมธาตุทั้งหลายจะมาประดิษฐานรวมกันเข้าเป็นองค์นั้น”  ก็จะต้องเป็นเรื่องจริง   เพราะ“ความอธิษฐานก่อนในเวลาดับจิต”เป็นสิ่งที่มีอำนาจมาก  โดยเฉพาะองค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น

     ด้วยเหตุที่จะเกิดความย่อยยับของพระพุทธศาสนา    พวกเราชาวพุทธบริษัท ๔ ควรอย่างยิ่งที่จะเคารพสักการะ  และสร้างเครื่องสรรพปูชนียภัณฑ์ ประกอบเป็นเครื่องสักการบูชาอันสูงค่ายิ่ง  ที่จะบรรจุพระบรมสารีริกธาตุอันจะเสด็จมาทุกสารทิศ   เพื่อได้รับการบูชาสรรเสริญในการปฏิบัติบูชา  บำเพ็ญบูชา  ด้วยการน้อมถึงองค์คุณพระศรีพระรัตนตรัย   ค้ำจุนประเทศชาติ  พระศาสนา  พระมหากษัตริย์  และแก่ชีวิตทุกชีวิต  ทุกจิตวิญญาณ  เสริมผู้ปฏิบัติอยู่ให้ยิ่งๆ ขึ้น     เพื่อคุณนั้นจะประดับไว้ในโลกา ณ ที่นี้อีกแห่งหนึ่งตราบนานเท่านาน

21. พระพิราพ (พระวิราธ, พระวีราวณะ)
ตามคติของธิเบต เชื่อว่า วิราธ เป็นเทพแห่งศิลปะการร่ายรำ คล้องกับพระพิราพของไทย ยกย่องเป็นบรมครูด้านนาฏศิลป์ของเหล่าศิลปินทั้งหลาย   ผู้เรียนดนตรีและนาฏศิลป์ที่มีวัยวุฒิจะต้องเข้าพิธีไหว้ครูเมื่อเรียนหน้าพาทย์สูงสุด เรียกว่า หน้าพาทย์พระพิราพ โดยจะได้รับการครอบศีรษะพระพิราพ และต้องตั้งอยู่ในพรหมวิหารสี่ และสอนศิษย์ผู้อื่นต่อไป
กำเนิดของพระพิราพ  เป็นอสูรเทพบุตร อยู่เชิงเขาอัศกรรณ เป็นยักษ์มีคุณธรรม ไม่ชอบเบียดเบียนใคร พระอิศวรเอากำลังพระสมุทร และพระเพลิงแบ่งประทาน และทรงกำหนดเขตสวนมะม่วงให้อยู่ และจับสัตว์รอบบริเวณกินเป็นอาหาร  จนถูกศรพระนารายณ์อวตาร (พระราม) จึงกลับไปอยู่บนสวรรค์ตามเดิม 

     ลักษณะของพระพิราพ  เศียรโล้น  สวมกระบังหน้า  ปากแสยะ  ตาจระเข้   มีกายสีม่วงแก่  ๑ พักตร์  ๑ กร สมส่วนสง่างาม แต่งกายอลังการ ห่มเกราะ เท้าเปล่า  มีหอกเป็นอาวุธ  ด้วยท่านเป็นยักษ์ มีฤทธิ์มาก และเสวยเครื่องที่เป็นของดิบ

22. พระปัญจสิขร (ปัญจสิขะคนธัพพเทพบุตร)
 "ยอกรกึ่งเกล้าบงกชเกศ    ไหว้ไทเทเวศน์เป็นใหญ่   อันเรืองรู้ครูครอบพิณชัย   สถิตในฉ้อชั้นกามา
ทรงนามชื่อปัญจสิขร   ได้สั่งสอนสานุศิษย์ในแหล่งหล้า  เป็นตำหรับรับร้องสืบมา  ปรากฎเกียรติในแผ่นดินดอน   ท่านเทวดาปัญจสิขร   พระกรเธอถือพิณ   ดีดบัณลือเสนาะสนั่น"

อ่านบทเพลงยาวไหว้ครู ก็ทำให้เข้าใจได้เลยว่าเหตุใดที่ศิลปินดนตรียอมรับนับถือ พระปัญจสิขรเป็นครูเทพทางดนตรีเป็นครูแห่งเครื่องสายมโหรี มีหน้าที่บรรเลงดนตรี ขับร้อง และฟ้อนรำบำเรอเทพเจ้าและเทพนิกร จึงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเจ้าแห่งเครื่องดนตรีทั้งปวง มีความสามารถในเชิงดีดพิณ และขับลำนำเป็นเลิศ จนเป็นที่โปรดปรานของพระสมณโคดมพุทธเจ้า ถึงกับทรงอนุญาตให้เฝ้าได้ทุกเวลา

กำเนิดของพระปัญจสิขร   ทางพุทธศาสนากล่าวว่าเทพเจ้าองค์นี้เดิมเคยเป็นมนุษย์  เป็นเด็กเลี้ยงโคไว้ผม ๕ แหยม เป็นผู้ที่มีใจเลื่อมใสศรัทธาในทางกุศล  สร้างสิ่งที่เป็นสาธารณประโยชน์   เมื่อตาย (เสียชีวิตตั้งแต่ยังหนุ่ม) จึงเกิดเป็นเทพบุตรในชั้นจาตุมหาราชิกา มีชื่อว่า "ปัญจสิขคนธัพเทพบุตร"

    ลักษณะของพระปัญจสิขร   เป็นเทพบุตรรูปงาม  ผิวกายสีขาวบางแห่งว่าสีทอง  มีกุณฑล  มี ๑ พักตร์ทรงมงกุฎยอดน้ำเต้า ๕  ยอด มี  ๔ กร ถือพิณ และบัณเฑาะว์ เป็นเครื่องดนตรีประจำกาย ทรงอาภรณ์ไปด้วยนิลรัตน์ ทรงภูษาสีแดง  มักจะเห็นอยู่ด้านหน้าและเดินนำหน้าพระอิศวร คราวเสด็จออกจากวิมานทุกครั้ง

  ศรัทธาร่วมบุญโดย   คุณสุรชัย  อันศิริมงคล

23. พระเกตุ

 พระเกตุ  ตามคติของฮินดูหรือพราหมณ์ คือ ส่วนหางของพระราหู  เรียกว่า หางมังกร  ที่ถูกตัดขาดจากลำตัวของพระราหู   แต่เพราะพระราหูลักลอบดื่มน้ำอมฤตคราวเทวดากวนเกษียรสมุทร   พระราหูจึงไม่ตาย  กายท่อนบนยังคงลอยไปกลางนภากาศ  คอยจับอาทิตย์กับจันทร์   นั่นย่อมแสดงให้เห็นว่า  ส่วนหางของพระราหู คือ พระเกตุนั้นเมื่อถูกตัดขาดออกจากกัน จากเดิมที่เป็นเทพองค์เดียวกัน ก็เกิดการอุบัติของเทพองค์ใหม่ กลายเป็นสององค์ หรือดาวพี่ดาวน้อง ดาวคู่แฝดกัน

เมื่อพระราหูถูกตัดออกเป็นสองท่อนแล้ว  ด้วยอำนาจบุญฤทธิ์ของเทวดาที่มีกายเป็นโอปปาติกะ คือ เป็นกายทิพย์ที่ละเอียดเกิดขึ้นทันทีทันใด      ดังนั้น กายท่อนล่างที่ถูกตัดขาดไปนั้นก็งอกเงยขึ้นมาใหม่   แต่แทนที่จะกลายเป็นหางมังกรเหมือนเดิม   กลับกลายเป็นเท้าสองข้างเหมือนเทพทั่วไป

     ลักษณะของพระเกตุ 

 มีสีวรกายสีนิลออกไปทางทองแดง   ทรงสุบรรณ (ครุฑ) เป็นพาหนะ   มีวิมานสีนิลอยู่ในอากาศ

ในหนังสือประเพณีพิธีมงคลของไทย ได้กล่าวถึงพระเกตุเทวราชว่า “ทรงซึ่งทิพยสุวรรณอาภรณ์วิภูษิต  ทรงพระยามังกรเรืองฤทธิ์เป็นพาหนะ พร้อมด้วยเทพยสุราฤทธิ์เรืองเดชแวดล้อมเป็นบริวาร  สถิตในสถานปัจฉิมทิศ” แปลง่าย ๆ ก็คือ  มีกายเป็นสีทองคำสุกอร่าม  มีพระยามังกรเป็นพาหนะ  เป็นเทวดาพระเคราะห์อยู่ประจำทิศปัจฉิม

18.  พระราหู

ความเป็นมาของพระราหู  2 ตำนานคือ
1.  โอรสของท้าววิประจิตติ และนางสิงหิกาหรือนางสิงหะรา   เมื่อเกิดมามีกายเป็นยักษ์และมีหางเป็นนาค
2. พระศิวะได้ทรงสร้างจากหัวกะโหลกผีขโมด ๑๒ หัวบดป่นเป็นผง โดยร่ายมนตร์พระเวทอันศักดิ์สิทธิ์ห่อด้วยผ้าสีม่วงดำแล้วประพรมด้วยน้ำอมฤตจนกำเนิดขึ้นมา

ลักษณะของพระราหู
พระราหูมีสีวรกายสีนิลออกไปทางทองแดง  ทรงสุบรรณ (ครุฑ) เป็นพาหนะ มีวิมานสีนิลอยู่ในอากาศ

ในอดีตชาติ  พระราหูได้เกิดมาเป็นน้องร่วมท้องเดียวกันกับเทวดานพเคราะห์อีก ๒ องค์ คือ พระอาทิตย์ และพระจันทร์ โดยพระราหูเกิดเป็นน้องสุดท้อง  ครั้งหนึ่งพระราหูได้ร่วมทำบุญถวายพระที่มารับบิณฑบาตร่วมกับพี่ทั้ง ๒คน พระอาทิตย์ตักบาตรในครั้งนั้นด้วยภาชนะทอง พระจันทร์ตักบาตรด้วยภาชนะเงิน ส่วนพระราหูตักบาตรด้วยภาชนะที่ทำมาจากกะลามะพร้าว เมื่อทั้ง ๓ พี่น้องได้มาเกิดเป็นเทวดานพเคราะห์ พระอาทิตย์จึงมีรัศมีและวรรณะเปล่งปลั่งดุจทองคำ พระจันทร์มีรัศมีและวรรณะเป็นสีขาวสว่างดุจเงิน และพระราหูมีรัศมีและวรรณะเป็นสีนิลออกไปทางทองแดง (แต่ในบางตำราก็ว่ากายของพระราหูนั้นมีสีดำบ้าง สีทองบ้าง แตกต่างกันไป)

สาเหตุที่พระราหูมีกายเพียงครึ่งท่อน

   มีเรื่องเล่าว่า เมื่อครั้งที่เหล่าเทวดาได้ทำพิธีกวนเกษียรสมุทรเพื่อให้ได้น้ำอัมฤตนั้น  มีทั้งเทวดาและยักษ์ทั้งหลายเข้าร่วมทำพิธี พระราหูได้แปลงตัวให้เป็นเทวะองค์หนึ่งแอบอยู่ในกลีบเมฆ  เมื่อทำพิธีสำเร็จพระราหูจึงรีบลอบดื่มน้ำอมฤตที่เกิดขึ้นนั้น พระอาทิตย์และพระจันทร์ได้เห็นเข้าจึงรีบเอาความนั้นไปทูลบอกพระนารายณ์หรือพระวิษณุ  พระนารายณ์ทราบจึงขว้างจักรตัดไปถูกกลางตัวพระราหูขาดกลายเป็นสองท่อน    แต่ด้วยว่าน้ำอัมอมฤตที่พระราหูได้ดื่มนั้นไหลไปจนถึงกลางตัวแล้วพอดี    ครึ่งบนของพระราหูที่ถูกตัดออกจึงกลายเป็นอมตะและยังมีฤทธิ์สูงเท่าเทียมกับเหล่าเทวดาทั้งหลาย แต่ก็ยังสามารถล่องลอยไปมาอยู่ในชั้นสรวงสวรรค์ได้   ส่วนครึ่งร่างนั้นได้กลายมาเป็นพระเคราะห์องค์ที่ ๙ แห่งเหล่าเทวดานพเคราะห์ คือ พระเกตุ  ซึ่งได้มีรูปลักษณ์เป็นผีพุ่งใต้หรือดาวหาง
  จากนั้นเมื่อครั้งใดที่พระราหูได้พบเจอพระอาทิตย์หรือพระจันทร์    พระราหูก็จะจับมากลืนกินด้วยความโกรธแค้นที่เทวดาทั้งสององค์นำเรื่องไปทูลพระนารายณ์   แต่อมไว้ในปากได้ไม่นานก็ต้องคายออกมา  เพราะทนความร้อนและรัศมีของเทวดานพเคราะห์ทั้งสองไม่ได้   เกิดเป็นเหตุของปรากฏการณ์สุริยุปราคาและจันทรุปราคา ตามคติความเชื่อของคนโบราณ

19.  พระวิศวกรรม (พระวิษณุกรรม , พิษณุกรรม , พระวิสสุกรรม , พระเวสสุกรรม , เพชรฉลูกรรม)

   เทวดานายช่างใหญ่ของพระอินทร์ เป็นเจ้าแห่งช่างทุกช่าง ไม่ว่าจะเป็น ปั้น หล่อ ก่อสร้าง ตามตำนานกล่าวว่า เป็นผู้สร้างเครื่องมือ สิ่งของต่าง ๆ ให้เกิดขึ้น และเป็นแบบอย่างให้กับมนุษย์สืบมา

    ลักษณะของพระวิศวกรรม

     มีพระวรกายสีเขียว มี ๑ พักตร์ ๒ กร ทรงมงกุฎยอดน้ำเต้าหรือหัวโล้น (หรือโผกผ้า)  เขียนลายดอกไม้ทอง  ถือขนนกยูง  มือถือผึ่ง(จอบ) และดิ่ง (เครื่องวัดระดับของช่าง)

    ช่างไทยแขนงต่าง ๆ ให้ความเคารพบูชาพระวิศวกรรมในฐานะครูช่าง หรือเทพแห่งวิศวกรรม มักพบเห็นรูปจำลอง  โดยนิยมสร้างอยู่สองท่า คือ ท่าประทับนั่งห้อยพระบาท พระหัตถ์ข้างหนึ่งถือ ผึ่ง (จอบสำหรับขุดไม้) และอีกข้างถือ ดิ่ง และท่าประทับยืนมือขวาถือไม้เมตรหรือไม้วา มือซ้ายถือลูกดิ่งและไม้ฉาก

   ท่ายืนมือถือลูกดิ่งและไม้เมตรหรือไม้วาอันเป็นเครื่องมือสำหรับวัดระยะ วัดความเที่ยงตรง แต่สิ่งที่นอกเหนือไปจากนั้นยังแฝงไปด้วยปรัชญาในการดำเนินชีวิต คือความแม่นยำ เที่ยงตรง ไม่เอนเอียงในทางปฏิบัติ ซึ่งเป็นที่มาของช่างที่ดี คือความมีคุณธรรมประจำใจ

ในพระไตรปิฎก(อรรถกถา) กล่าวว่า ท่านเป็นผู้สร้างอาศรมให้แก่พระโพธิสัตว์หลายพระองค์(ก่อนที่จะอุบัติเป็นพระพุทธเจ้า) เช่นในพระเวสสันดรชาดก เป็นผู้สร้างบันไดเงิน บันไดทอง บันไดแก้ว ทอดจากสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ลงมายังโลกมนุษย์ที่เมืองสังกัสสนคร ซึ่งเป็นเส้นทางที่พระพุทธเจ้าใช้เสด็จลงจากสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ (หลังจากเสด็จขึ้นไปโปรดพุทธมารดาบนสวรรค์ในช่วงเข้าพรรษา)

นอกจากจะเป็นสถาปนิกและเป็นวิศวกรด้านโยธาและสำรวจ ดังจะเห็นได้จากผลงาน ๒ ประการที่ว่านี้แล้ว พระวิศวกรรมายังเป็นวิศวกรเครื่องกลอีกด้วย กล่าวคือ ท่านเป็นผู้สร้างวาฬสังฆาตยนต์ ซึ่งเป็นกงล้อหมุนรอบองค์พระสถูป ปกปักรักษาป้องกันมิให้บุคคลเข้าใกล้พระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้า เมื่อครั้งที่พระเจ้าอชาตศัตรูได้รับส่วนแบ่งพระบรมสารีริกธาตุหลังพุทธปรินิพพานและอัญเชิญไปประดิษฐานไว้ในองค์พระสถูปที่ว่านี้

14.   พระพุธ

 ธาตุน้ำ คือ เทพแห่งวาจา วาทศิลป์ การสื่อสาร การค้าพาณิชย์ เป็นเทพบุตรนักปราชญ์เฉลียวฉลาด         ความเป็นมาของ พระพุธ มี 2 ตำนานคือ
1. พระพุธเป็นบุตรของพระจันทร์ กับพระนางโรหิณี หรือพระนางดารา ที่พระจันทร์ลักพามาเป็นชายาอีกองค์หนึ่ง เมื่อเจริญวัยขึ้นพระพุธก็ได้พบรักกับพระนางอิลา ซึ่งในตำนานมีว่าเป็นชายแต่แปลงร่างเป็นหญิง จนถูกลงโทษให้เป็นหญิงชายสลับกันไป
2. คือ พระศิวะได้ทรงสร้างจากคชสาร (ช้าง) 17 เชือก โดยร่ายมนตร์พระเวทอันศักดิ์สิทธิ์ห่อด้วยผ้าสีเขียวแล้วประพรมด้วยน้ำอมฤตจนกำเนิดขึ้นมา

    ลักษณะของพระพุธ
มีพระวรกายสีแก้วมรกต  ถือขอช้าง ทรงคชสาร (ช้าง) เป็นพาหนะ  มีวิมานแก้วเป็นที่ประทับ 

  ศรัทธาร่วมบุญโดย   คุณสุรศักดิ์  อัศวโสภณ

15.   พระพฤหัสบดี

  ธาตุดิน คือ เทพแห่งสรรพศาสตร์ความรู้บรมครู ความเมตตากรุณาปรานี มีญาณทัศนะกว้างไกล มีปัญญาอันบริสุทธิ์  จัดว่าเป็นครูอาจารย์ของเทวดาทั้งหลาย   จึงนิยมทำพิธีไหว้ครูในวันพฤหัสบดี

ความเป็นมาของ พระพฤหัสบดี มี 2 ตำนานคือ
1. พระพฤหัสบดีเป็นบุตรของพระอังคิรสมนีกับพระนางสมปฤดี ซึ่งเป็นตระกูลฤาษีโดยแท้ พระองค์มีพระมเหสี 2 พระองค์นามว่า พระนางดาราและพระนางมนตา เทพองค์นี้ยามเยื้องย่างไปทางไหนนั้นดูสง่างามหมดจด มีเอกลักษณ์ คือ ชอบถือกระดานชนวนไปด้วยทุกหนแห่ง

2.  พระศิวะได้ทรงสร้างจากพระฤาษีทั้งหมด 19 ตน โดยร่ายมนตร์พระเวทอันศักดิ์สิทธิ์ห่อด้วยผ้าสีส้มแล้วประพรมด้วยน้ำอมฤตจนกำเนิดขึ้นมา

    ลักษณะของพระพฤหัส                                                                                                                                                                    พระวรกายมีสีเขียว มีน้ำสีรุ้งกลอกกลิ้งไปมา อาภรณ์ทำด้วยแก้วมุกดา ในมือถือกระดานชนวนและดินสอ มีวิมานบุษราคัมประทับใหญ่โตโอ่อ่า  ทรงมฤค (กวาง) เป็นพาหนะ

  ศรัทธาร่วมบุญโดย   คุณพิเศษ  เอี่ยมสกุลรัตน์

16.   พระศุกร์

ธาตุน้ำ คือ เทพแห่งโภคทรัพย์ ความอุดมสมบูรณ์และความรัก ความสุขและความสงบ เจ้าสำราญ  มีเสน่ห์ ชวนหลงไหล  จัดเป็นครูของพวกยักษ์ ซึ่งตรงข้ามกับพระพฤหัสบดีที่เป็นครูของเทพ ด้วยความดีที่มีทำให้ได้รับหน้าที่ดูแลเขาพระสุเมรุทางทิศอุดร และยังเป็นปุโรหิตประจำเท้าพลีอีกด้วย
ความเป็นมาของพระศุกร์ มี 2 ตำนานคือ
1.   พระศุกร์เป็นบุตรของพระราชคุปชบดี กับนางชยาติ
2.   พระศิวะได้ทรงสร้างจากโคหรือวัว 21 ตัว (บางตำรากล่าวว่าสร้างจากเทพยาธร-ครึ่งเทพครึ่งมนุษย์) โดยร่ายมนตร์พระเวทอันศักดิ์สิทธิ์ห่อด้วยผ้าสีฟ้าแล้วประพรมด้วยน้ำอมฤตจนกำเนิดขึ้นมา

    ลักษณะของพระศุกร์
เป็นเทพบุตรรูปงาม  พระวรกายสีจำปา  มีลูกประคำคล้องคอ และถือกระบอง ไม้เท้าเป็นเอกลักษณ์ ขี่โคหรือวัวสีขาว  ประทับอยู่ที่วิมานทอง

17.   พระเสาร์

 ธาตุไฟ คือ เทพเจ้าแห่งความสุขุมน่าเกรงขาม 

ความเป็นมาของพระเสาร์ มี 2 ตำนานคือ
1.   เป็นโอรสของพระอาทิตย์ และพระนางสัญญา
2.   พระศิวะได้ทรงสร้างจากพยัคฆ์ (เสือ) 10 ตัว โดยร่ายมนตร์พระเวทอันศักดิ์สิทธิ์ห่อด้วยผ้าสีม่วงดำแล้วประพรมด้วยน้ำอมฤตจนกำเนิดขึ้นมา

     ลักษณะของพระเสาร์
พระเสาร์ทรงฉลองอาภรณ์ที่เป็นสีดำตามผิวพระวรกาย   ถือตรีศูลและธนู  ทรงพยัคฆ์เป็นพาหนะ

  ศรัทธาร่วมบุญโดย   คุณเกียรติศักดิ์  ว่องพานิช